„Kraków jeszcze nigdy tak jak dziś”. Niezwykła historia duetu Myslovitz i Marka Grechuty.
- 10-11-2026
Wszystko zaczęło się od telefonu, który Przemysław Myszor, w końcu, po dniu pełnym wątpliwości, zdecydował się wykonać. Po drugiej stronie słuchawki był Marek Grechuta – artysta wyjątkowy, którego twórczość od lat fascynowała muzyków Myslovitz. I choć początkowo z odczuwalną rezerwą, to kiedy usłyszał, że chodzi o piosenkę zatytułowaną „Kraków”, zgodził się na współpracę z młodym zespołem. Nie poprzestał jednak na zaśpiewaniu kilku zwrotek. Przygotował własną aranżację, zaprosił do studia muzyków kultowej Anawy i właściwie na nowo zinterpretował utwór śląskiego zespołu. Tak powstała jedna z najbardziej niezwykłych kolaboracji w historii polskiej muzyki.
Ale po kolei. W swojej oryginalnej wersji „Kraków” znalazł się na wydanej w 1999 roku płycie „Miłość w czasach popkultury”. Był to szczególny moment w karierze Myslovitz. Album, na którym znalazły się również „Długość dźwięku samotności”, „Chłopcy”, „Dla Ciebie” czy „My”, ugruntował pozycję grupy z Mysłowic i otworzył jej drogę do pierwszej ligi polskiej muzyki rockowej. „Kraków” wyróżniał się też na tle bardziej gitarowych i przebojowych kompozycji zespołu. Był to utwór bardziej melancholijny, zbudowany wokół obrazu miasta, które staje się przestrzenią wspomnień, tęsknoty i nieobecności.
Pomysł, by do nowej wersji zaprosić słynnego barda z Krakowa pojawił się w związku z planami wydania składanki „The Best Of…”, podsumowującej dotychczasową działalność Myslovitz. W 2003 roku zespół kończył kontrakt z wytwórnią Sony i przygotowywał wydawnictwo zawierające największe przeboje. Pojawiła się również potrzeba nagrania dwóch nowych utworów. Muzycy grupy nie chcieli jednak po prostu przygotowywać kolejnych premierowych kompozycji. Jednym z pomysłów było zaproszenie do współpracy Marka Grechuty, którego twórczość od dawna była dla nich ważnym punktem odniesienia.
„Marek Grechuta to dla mnie największy polski artysta, którego twórczość przeżyła swój czas i równie mocno działa dzisiaj, jak i 30 lat temu – wspominał ówczesny wokalista Myslovitz Artur Rojek. „Moje spotkanie z nim przy okazji nagrywania piosenki „Kraków” było jak spotkanie mistrza z uczniem. Nie zadawałem pytań tylko obserwowałem, jak pracuje”.
Zaproszenie krakowskiego artysty do współpracy powierzono Przemysławowi Myszorowi, który miał zadzwonić do Grechuty.
„Dwadzieścia cztery godziny próbowałem to zrobić, taki byłem przerażony” – wspominał po latach Myszor. Obawy nie były nie na miejscu, wszak Marek Grechuta nie do końca orientował się z kim rozmawia i czym jest Myslovitz. Zgodził się jednak, gdy usłyszał, że kompozycja dotyczyć ma jego ukochanego miasta.
„Pan Marek nagrywał płytę i zgodził się zrobić naszą piosenkę. Był już wtedy bardzo schorowany. Gdy pojawił się w studiu w Krakowie czuliśmy do niego ogromny szacunek” – dodaje Wojciech Powaga, gitarzysta Myslovitz. Co więcej, Grechuta nie ograniczył się tylko do gościnnego udziału w nagraniach. Przygotował nową aranżację utworu, a do studia zaprosił zespół Anawa, który towarzyszył mu na scenie od dekad.
Spotkanie z legendarnym artystą zrobiło na młodych muzykach ogromne wrażenie. „Pamiętam, że w studiu był bardzo uważny i zamknięty w sobie. W ogóle z nami nie gadał, pokazywał tylko palcem kto ma grać. Rozchmurzył się jedynie wtedy, gdy zaczęliśmy rozmawiać o Tadeuszu Nowaku, którego jesteśmy fanami. Po pewnym czasie powiedział jednak, że wracamy do pracy. I znowu totalnie odłączył się od wszystkiego i całkowicie wbił w muzykę i muzyków” – opowiadał dalej Wojciech Powaga.
Za to Artur Rojek po latach bardzo precyzyjnie opisywał podział pracy nad nową wersją:
„Sam efekt jest o tyle fajny, że pracowaliśmy nad tą piosenką w bardzo specyficzny sposób. W połowie aranżował ją Marek Grechuta z zespołem Anawa, w połowie my ją zagraliśmy”.
Dwa pokolenia muzyków. I jedno miasto w tle, połączone wyjątkowym splotem dwóch melancholijnych światów. Nowa wersja utworu „Kraków” trafiła na rynek w 2003 roku, kiedy ukazała się składanka Myslovitz „The Best Of…”. Piosenka została również wydana jako singiel promujący to wydawnictwo. Co ciekawe, na drugiej stronie singla umieszczono oryginalne wykonanie Myslovitz. Słuchacze mogli więc poznać dwie strony jednego medalu. I o ile oryginalna wersja z 1999 roku jest bardziej porywająca i emocjonalna, tak duet z Markiem Grechutą, bardziej podniosły i melancholijny, zredefiniował na nowo wydźwięk całości, pozostawiając oryginał jakby niepełnym, niedokończonym.
Dla samego Grechuty nagranie miało jeszcze jedno znaczenie. Piosenka znalazła się na albumie „Niezwykłe miejsca”, wydanym w 2003 roku, będącym ostatnim albumem studyjnym artysty. Zmarł 3 lata później, 9 października 2006 roku, po latach zmagań z chorobą.
„Może to ten deszcz, może przez tę mgłę
Może to mój nastrój, ale w każdej twarzy ciągle
Widzę cię…”
Autor: Kuba Banaszewski
